| تبليغات | X |
|
تالشیمه 
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
چند سال پيش در يك عصر تابستاني زماني كه به خانه برمي گشتم از يك نانوايي چند عدد نان بربري خريدم نانها را لاي روزنامه اي كه در دستم بود گذاشتم و همانطور كه راه مي رفتم تكه اي از آن را جدا مي كردم و مي خوردم وقتي به منزل رسيدم برادر زاده ام (متين ) ميهمان ما بود او آن زمان چهار سال بيشتر نداشت . روزنامه را به همراه نان روي ميز گذاشتم و كودك را بغل كردم بعد با خودم گفتم اول از همه نانها را بايد در جاي مناسب بگذارم ، ازآشپزخانه يك چاقو با خودم آوردم و مشغول تكه تكه كردن نانها شدم اولين برش را كه زدم متين گفت عمه اجازه ميدي من هم ببرم؟ گفتم: چاقو وسيله خطرناكيه اما اگر مواظب باشي اجازه می دهم كه امتحان كني ، درحين صحبت تكه اول را كنار گذاشتم و تكه دوم را همانطور كه نگاه مي كردم ، بريدم حواسم بود كه تكه ها اندازه شان زياد با هم تفاوت نداشته باشد . كودك با كنجكاوي گفت عمه خواهش مي كنم بده ديگه مي خوام ببرم . گفتم باشه اما دوتا شرط داره 1ـ دستت رو نبري 2ـ اينكه تكه ها را به اندازه تساوي برش بزني اين برايم مهمه ، كوتاه بلند نه ، نا مرتب هم نه ، يكدست . كودك با يك حركت سريع چاقو را از دستم گرفت و به سرعت شروع به برش زد تكه اول را براحتي بريد و بر روي تكه بلند نبريده قرار داد و دومي را هم بريد و دو تكه را باهم دوباره برروي تكه بلند قرار داد و با دستان كوچكش به سختي سومي را هم بريد با خنده گفت چهارمي هم خودش درومد ديگه نيازي نيست من ببرمش . آنقدر تعجب كرده بودم كه حد نداشت فكري را كه او در هنگام بريدن تكه اول من، در سر داشت و راهي را كه در ذهن مي پروراند برايم مثل يك سورپرايز بود ، كاري بود كه شايد خيلي ها انجامش مي دادن اما چطور به ذهن او رسيده بود نمي دانم ،بعد روكرد به مادرش و گفت: مامان عمه نوناشو كج بريده هورا به من. اعتراف مي كنم كه خيلي غافلگير شدم و فهميدم كه فهم و هوش ربطي به سن و سال ندارد زكاوت و زيركي را هر كس كه داشته باشد آن هم مثبت چقدر ارزشمند است و درس گرفتم اينكه هميشه هستند كساني كه بهتر ازما مي فهمند و مي دانند و عمل مي كنند. اين غير قابل انكار است . [ 91/02/13 ] [ 10:28 ] [ صدف ]
ادامه مطلب [ 91/01/08 ] [ 13:29 ] [ صدف ]
امروز پرم از خالي شايد همنشين حباب يا شاخه شكسته اي روي آب زمين و زمان اسير نخ افكارم هرچه هست گلدوزي خيال بهتر از بي حوصلگيست سوزن مي زنم بر پيكر زندگاني نقشي از گل آرزوها شايد تنها اميدم دوختن گلهايي باشد كه هرگز نمي خشكد اين يگانه تبسم خوشحالیست كه برچسب ديوانگي را به من هديه مي دهد. [ 90/11/01 ] [ 11:41 ] [ صدف ]
شيره انار بينه مرواري دونه بمه را گل بينه ، امه گلخونه لال آبينه و موكن چتر آكرده آو و شونه نه آبينه همخونه قدرون كشته و قامت آبه سرو كلاكه شخ به ، برون شه بهونه ايلي بينه 2 آبينه 3 و چار ديه لالي وينده خيلي گرونه نقل آبيمون ، خردنون خاو آشه را قبرآستوني كامون نه به نشونهادامه مطلب [ 90/10/12 ] [ 9:46 ] [ صدف ]
برای لحظه اي آرامش پاي از ركاب زمان برگفتم از اين همه هياهو كه تمامي ندارد به گوشه اي پناه بردم تا نفسی تازه كنم دوستي گفت : بخاطر داشته باش که تقويم تكرار نمي شود آنگاه آنچه از کارنامه زندگی نصیبت خواهد شد نمره انضباط است (فقط) [ 90/10/01 ] [ 14:17 ] [ صدف ]
در میان تمام یاسهامان کسی در درونمان فریاد می کشد <مایوس نباش> من با توام و مبارزه می کنیم! من همانند پوستی به سر تو می چسبیده ام و در رگهای تو شناورم.
خود را از زمین می رهانم من نمی توانم در مغزها . نامها و اعمال محصور بمانم !" از میان برترین فضیلتهامان کسی برمی خیزد و مایوسانه فریاد می کشد <کمیت فضیلت لنگ است > نمی توانم نفس بکشم ! بهشت برایم کم است و گنجایش مرا ندارد ! خدایی را می خواهم که به انسان شبیه نباشد . یدیی یاری رسان و متعالی از همه یدها و والاترین مقامها . تا انگشتانش ماهیچه های قلب خفته ام را بیدار کند و تارو پود بدنم را گره بگشاید. [ 90/08/15 ] [ 15:31 ] [ صدف ]
نزونم كن چــرا دلــم نخورو چمي اسرگم چــرا، نه پمونوو نزونوم كن از بي تاويم يا دنيا دليم غمه، مرغ و موچي دخونو ینور یور ام آدمــون ديسـم استــه چيزي ددم چيگـا بمونو؟
ادامه مطلب [ 90/07/05 ] [ 14:10 ] [ صدف ]
بعد از مدتها فرصتي دست داد سري به آشفته بازار شهرمان بزنم . در آنجا همه چيز گران تمام مي شد، حتي مشتي هواي تازه لبخند روي بورس را كم كرده بود كافي شاپها .... ادامه مطلب [ 90/07/05 ] [ 10:25 ] [ صدف ]
دو دوست باهم صحبتم می کردیم عينك آفتابي تصوير غروبي دل انگيز به نگاهمان داده بود انگار نه انگار آفتاب وسط آسمان بود ايستاده بوديم و بدجوري سرگرم حرف زدن بوديم از حرارت و گرما خونمان به جوش آمده بود با تكه روزنامه اي در دست نسيم پرحرارتي به صورتمان هديه مي داديم هوا داغ داغ بود درست مثل حرفهايمان چشممان بدنبال سايه اي كنجكاوي مي كرد بالاخره پيداش كرديم، يك درخت بيد مجنون شاخه هايش بد جوري آويزان شده بود مثل لباسي روي بند گاهي هم بسختي تكاني به خود مي داد مثل حيوان خوابي كه مگس مي پراند از باد و نسيم هم خبري نبود. قدمهايمان را تند تربرداشيم به سايه كه رسيديم جو بدجوري به ما غلبه كرد خيلي زود احساس خنكي كرديم تكه روزنامه ها رو روي زمين پهن كرديم و نشستيم عينك ها رو برداشتيم هنوز ظهر بود درخشش خورشيد بيشتر از آن چيزي بود كه پشت عينك مي ديديم به درخت تكيه دادم و پاهايم را دراز به دراز انداختم روی زمین مدتي آنجا بوديم جو عوض شده بود. راستي راستي به لطف سايه خنك شده بوديم تصمیم به رفتن گرفتیم تكه روزنامه ها را كه جمع مي كرديم دانه هاي شن مانندي را روي زمين ديديم بدون عينك می شد بهتر آنها را دید تعداد زيادي موريانه ، نشسته بوديم روشون ، اونها هيچ حركتي نمي كردن و چمني كه كج و ماوج و له شده بود . شاخه ای بيد كه در دستمان بود چرا كنده بوديم نمي دانم شايد هم موقع حرف زدن دستاويزي مي خواستيم براي توجيه گفتهامان . و نوشته هاي روزنامه اي كه در قسمتي از آن حديث هفته بود از پيامبر(ص) بهمراه ترجمه فارسي اش . راه كه افتاديم قراري ديگر گذاشتيم. اين دفعه روي ... [ 90/03/29 ] [ 14:36 ] [ صدف ]
مشتي خاكم ، خاكي خاكي عنصر به گل نشسته تجزيه پيكري ابدي خفته گام محكم تر بكوب محكم ِ محكم *** تا به پرواز درآيم همان غلبه بر جاذبه اين هم پر بازم سكون مي سازدم ،خشتي سخت همنشين فسيل مي شوم اگر؟! قهر كند گامي با مسير گام محكم تر بكوب محكم ِ محكم *** با تلنگر هم آغوش خلصه مي شوم غلتان در چاك راه هستي يا بادبادك كودكي در آسمان دوار بر گرداگرد چرخ گردون گام محكم تر بكوب محكم ِ محكم *** ره مي يابم، رجعتي دوباره چشم مي بندم به دور از سرگيجه تا زمين راهي نيست تشنه ي آب حياتم ساخته مي شوم اگر!؟ سر انگشتي هنرمند گره بگشايد از رمز هنر تنديسي از توجه، بي بديل خامي ، پخته با روحي دميده ازافكار به لطافت بال يك سنجاقك گام محكم تر بكوب محكم ِ محكم
[ 90/03/07 ] [ 10:24 ] [ صدف ]
در یک جمع دوستانه پسر بچه اي به همراه والدين خود حضور داشت ، هشت ساله ،كودكي زيبا و مرتب از يك خانواده تقريبا مرفع چند كودك ديگر نيز حضور داشتند . پسر بچه گوشي تلفن همراهش را كه بيشتر جنبه نمايشي داشت در دستش نگهداشته بود و تقريبا به همه نشان مي داد گاهي به اطراف خود نيم نگاهي مي كرد گوشي خوبي بود آخرين ورژن از برند يك كمپاني معتبر، بعد از مدتي بچه هاي ديگر دور و برش جمع شدن ، پسرك شروع كرد به نشان دادن بازيها و تصاوير ، مادرش گفت تمام وقتش را با آن مي گذراند ، پچه ها با حسرت نگاه مي كردند و پسرك هم بدش نمي آمد كه مورد توجه باشد . بعد او بي توجه به سايرين همچنان بي هدف برروي آبشن ها و فايلهايي كه چندين بار ديده بود كليك مي كرد به مادرش گفتم چه چيزي باعث شد كه برايش تلفن همراه بخريد . با لحني معني دار گفت : ادامه مطلب [ 90/02/27 ] [ 12:10 ] [ صدف ]
به جا كفشي نگاه مي كنم روي کفشهام كمي خاك نشسته رنگ و روش هم بدجوري پريده كنار بندش هم چندتا خط افتاده شايد هم چروك شده مثل صورتيكه كه اخم كرده باشه باخودم فكر مي كردم ديگه ازشون خوشم نمي ياد خيلي وقت بود كه مي پوشيدمشون كهنه و كثيف شده بودن، دلمو زده بود بايد بندازمشون برن ،ولي نه ميدوني من كمي خسيسم دلم نمي ياد، مي رم سراغ يه ساك دستي پيداش مي كنم ساك خوشگليه ، تازه گيا موقع خريد فروشنده همراه خريدم بهم داده چقدرروزي كه براي خريد رفته بودم بهم خوش گذشت ، ساك و ميارم و کفشها رو توش مي زارم درشو مچاله مي كنم ازصداي خش خشش كمي كلافه ام ، بايد بزارمشون توي انباري اما چقدرسختم مياد از پله ها برم پايين ، با خودم كلنجارمي رم ، خيلي خوب بابا بلاخره تكليفم رو با خودم معلوم كردم مجاب مي شم كه برم ، ساك و ميگرم دستم تلفن زنگ مي زنه يه دوست قديميه هنوز ساك توي دستمه كلي با هم صحبت مي كنيم از خاطرات و گذشته ازهمه جا مي گيم ، گوشي رو كه مي زارم به طرف در خروجي مي رم صداي هلهله مي ياد چه صحنه زيبايي ،عروس و داماد دارن از پله ها ميان بالا همسايه جديدمونومگيم برمي گردم اما نه بايد برم بيرون، تبريك مي گم و منتظرمي شم همه از پله ها بيان بالا يه سبد بزرگ پراز گل هم روي نرده ي راه پلها گذاشتن بوي اسفند و عطربدجوري توي راه پله ها پيچيده . راه پله خلوت مي شه و به طرف پايين راه مي افتم خلاصه اينكه ساك دستي رو توي انباري ميزارم و برمي گردم، خلاص . ازاون روز چند سالي مي گذره امروز روز اسباب كشيه همه چيز رو بايد جمع كرد به طرف انباري مي رم شروع مي كنم به خالي كردن وسيله ها چشمم به ساك دستي مي افته اصلا خود ساك رو يادم رفته بود چه برسه به محتوياتش، خاك همه ي روش رو پوشونده بسختي درشو باز مي كنم چشمم به کفشها كه مي افته به خودم مي گم آهان يادم اومد بعد ذهنم شروع مي كنه به ورق زدن خاطرات آنروز تلفن دوستم،عروس و داما و بوي اسفند ، فروشگاه، مثل ديونه ها به خودم لبخند مي زنم قصد دارم تو خونه ي جديد اونهارو جايي بزارم كه ببينمشون شايد تو جاكفشي كنار كفشهاي ديگه ، ميدونم كه ديگه نمي پوشمشون ، ولي يه چيزي باعث شده بود كه ديگه از اونها بدم نياد زمان خيلي بهم كمك كرده بود .حالا ديگه دوستشون دارم و خاطراتشونو خيلي بيشتر.
[ 90/02/13 ] [ 12:38 ] [ صدف ]
مانگ گله بــرون بـــرا وي تـــاوي شْ َب را، َبِِِ را همـــه ِچـي كا َدتاوي شْ ِپــرا بوین پيغمبـــري امت خْ ت ََ غفلتــي پشتيـــــكا را حت َدخْ ت ََ
ادامه مطلب [ 90/01/15 ] [ 10:25 ] [ صدف ]
بهار. تولد دوباره طبیعت و آغاز عید نوروز باستانی بهانه ای است برای زدودن غبار و تحولی سبز در دلها . امیدوارم با فصل رویش و وزش نسیم زندگی بر طبیعت سالی خوش و پر از خیر و برکت داشته باشید . در پرتو ایزد منان سلامتی . بهروزی . کامیابی برای همه شما دوستان و عزیزانم آرزومندم .
[ 89/12/26 ] [ 15:33 ] [ صدف ]
مي خواستم چلچراغ بشوم به روستاي خودمان ! چه فايد ، آنها تاريكي را زياد دوست دارند! اين هم ، نشان پينه هاي پاي برهنه ام حالا دستم بماند به سالي ديگر اين خفاشي كه چشم ديدن كسی را نداشت مرا هم در تاريكی ، قال گذاشت! اين فاصله ها چيزي از عبور من از تو، نمي كاهند عجب ، عقل معاشمان هم ، امروزها ، هوادار جنون گشته است ! چلچراغ مي بارم به روستاي خودمان سهم من از اين قسمت ، هميشه دلتنگي ست و تنها دليل خنديدنم (( سياه بختي حاجي فيروز من است ))! (منصور بنی مجیدی) [ 89/07/24 ] [ 14:37 ] [ صدف ]
پـــــاييره وقتي را ويشــــه ن خوشگیلین ين ور يــــه ور همــه داره ن رنگينين خالن دره رنگــا و رنگــــه رختـــــن ليــــوه پــــــرن زرد و ك و ســرخينين ادامه مطلب [ 89/07/07 ] [ 14:35 ] [ صدف ]
[ 89/06/31 ] [ 15:10 ] [ صدف ]
سنگي گ ن بال و پـري چــاكن خيره ســـري يـا ك شكاري مـونو سنگي دبــــو جاني ضعيف برگن زوني موچي پرگ ته كا جا مونو؟
ادامه مطلب [ 89/06/24 ] [ 15:22 ] [ صدف ]
خواسته های سرگردان غافل ازجاده بن بست در مسیر نخوت و آز گامهای موزون برمی دارند رقصان و سرخوش بدور از چشم سماء ´نفس سركش بیگانه با مهار *** انکار غرق در رستاخيز گمان بافريادی از درون به كدامين جرم اسیر سلولی تب دارگشته ام به كدامين وهم ......
[ 89/06/15 ] [ 14:6 ] [ صدف ]
ﹸپوَته ِكندَ چرايشَ تنخا منده ِاشتـي ِلـيو و َبنديـل ِكيـا جـــامنـده قديمه دوست از ِتنه چاكيمه چاك اشتي َقمْ َهرِده را اِستْ بيمه بي باك نقطه اي بيش ازبيمه ترا پرگار چمــن دليكا َدِختــهِ ويــر بـــــدار
ادامه مطلب [ 89/05/17 ] [ 15:41 ] [ صدف ]
درنيم شب از اندوه همراه گــل شبـــو با سوز دلي از درد از جور زمانه سرد آواي سخن دادم گل مستمع از حالم *** گفتم هــــوا تاريك گرديــده سحر نزديك ترسم دهمت از دست اي محــرم اسـرارم چون خسته شدم از جخت آشفت به من او سخت زود لب بگشاد پرسان از ترس تو من حيران آن چيست كه نامش غم افتــاده زتـــــو محكم گو ريزو درشتش را تــا پيـــرهنش درانــم گل دستي كشيد با مهر بـر گــونـه و چشمانم از نرمي گلبرگش ذوب گشت غم ازجانم *** داد پند به من خوشبو كزقطره اي بي آبي يا عشق كم صاحب سوزد گل و برگانم درتاريكي هرشب از بهر اداي عشق تقديم به معشوقش عاشق بكنـد بالـم مقتول منم هرگه سربـر زلف يارانم *** خيز روح مصفا كن خــويشتن مهيــا كن دور ريز غم از جانت عالــم همـه قربانت از بهر مدد باعشق جاني ببخش آمالت دان دم به غنيمت تا عطري به تو افشانم از كوتهي عمرست عمــريست گريزانم تا بوده چنين بوده مــن! فـاني گلـدانـم.
[ 89/04/27 ] [ 15:6 ] [ صدف ]
سالـروز بعثـت خجستـه  پیام آور فضیلت و نـزول دین رحمت وگسترش هستی از عطر گـل محمـدی بر پیروان خاتمحضرت محمـد مصطفـی (ص)تبریک و تهنیت بـاد [ 89/04/17 ] [ 14:38 ] [ صدف ]
انگار همين ديروز بود كه با هم همكار شديم يادم مياد كه از چند ماه پيش هر وقت كه فرصتي پيش مي آمد و با هم صحبت مي كرديم به من اصرارمي كرد كه محل كار قبلي رو ترك كنم و با خودش همكار بشم خيلي سعي كرد و بلاخره هم موفق شد . اولين روز شروع همكاريمون با هم توي يك سرويس بوديم كمي با تاخير رسيدم خودشو زود تر ازمن به سرويس اداره رسونده بود و منتظر من بود تا جا نمونم از حالت چهره اش خوشحاليش رو مي شد حدس زد روي صندلي دونفره توي رديف دوم نشسته بود لبخندي به من زد و من هم روي صندلي تكي همجوارش نشستم هردوي ما ساكت بوديم وقتي جلوي در شركت رسيديم با صداي آهسته گفت كارت زني خانمها سكوي اوله . بعد با هم وارد شديم هم زمان كارت ورود زديم و هر كدام از ما به قسمتهاي مربوط به خودمون رفتيم . نزديك ظهر بود كه با يكي از همكارهاي ديگه كه رئيس يك از بخشها بود با يه دسته گل كه پر بود از رزهاي قرمز وارد اطاقم شدن و كلي خوشامد گوي كردند و تبريك گفتند . بعضي روزها موقع رفتن با هم بوديم ،معمولا در جمع همكارها كمتر با هم صحبت مي كرديم و براي اينكه همكارهاي ديگه متوجه آشنايي ما نشن داخل شركت كمي از هم فاصله مي گرفتيم تا اينكه بعد از چند روز خيلي ها بخاطر تشابه اسم فاميل وگذراند مراحل اداري ومعرفي معرف و ساير مسايل متوجه نسبتمون پدر فرزندي ما شدند. از اون زمان تا بحال 12 سال و پنج ماه گذشته و ما همكارهاي خوبي براي همديگه بوديم و بلاخره 31/03/89 آخرين روز همكاريش بود . دوره كاريش تموم شده بود و بازنشسته مي شد كمي برام سخت بود كه همكار و يار خوبي را از دست بدم . خلاصه اينكه براي جبران تمام خوبيهايي كه در حقم انجام داده بود سعي كردم با دعوت كردن تمام همكاران و دوستان مراسم بازنشستگي مفصلي براي ايشون برگزار كنيم و دوستان هم لطف كردن حتي كساني هم كه دعوت نشده بودن حضور پيدا كردن . هنگام برگزاري مراسم در بين همكاران و اين همه شلوغي جمعيت گاهي اوقات به من نگاه مي كرد و مي خنديد رضايت رو از چهره اش مي ديدم . مراسم كه تموم شد خوشحال بود. خوشحال از اينكه چه باشكوه برگزار شد و ناراحت از اينكه آخرين روز كاريش رو در شركت سپري مي كرد . به هر حال دوست و همكار خوبم بازنشسته شد و مي رفت تا از فرداي آن روز جايگاه همكار بودنش رو ترك كنه و بعنوان يك پدردر كنارم باقي بمونه . از همين جا روز بازنشستگي ايشون رو گرامي مي دارم و پيشاپيش فرا رسيدن روز پدر را به ايشو ن و همه پدران عزيز تبريك عرض مي كنم . [ 89/04/02 ] [ 10:7 ] [ صدف ]
زبانهای بومی به عنوان هویت اصیل اقوام مختلف شناخته می شود، اما امروزه آموزش این زبانها به کودکان مورد غفلت خانواده های جوان قرار گرفته به گونه ای که حتی کودکان ساکن در روستا بین زبان بومی و زبان فارسی دچار نوعی دوگانگی شده اند. آنچه كه بسيار حائز اهميت است و قبلا هم در نوشتاري ديگر به آن پرداخته شد آموزش درست و مناسب زبان بومي و منطقه اي بعنوان زبان اوليه هر قوم و يادگيري زبان فارسي بعنوان زبان دوم براي فرزندان هر قوم مهم و قابل توجه است براي بررسي بهتر به نمونه اي از مكالمه مادر و دختري اشاره مي كنم كه گفتمان آنان آميخته اي از زبان فارسي همراه با زبان تالشيست كه اين موضوع موجب نگراني مي گردد. مادر: دوختر بابات اونجايه . دختر: آره اينجايه مادر: الان داره چي كار مي كنه دختر: داره توم مي چينه مادر: بگو مامان گفت زود بيا كفسول و ببند مي خوام تندور گازي رو روشن كنم دختر: خاب ، مي گم مادر: خودتم بيا برو خونه ي گلنازه ماني – سه پنجا تاس و بگير و بيار دختر: مامان نميشه بعدم برم مادر : مغرب هوا تاريك مي شه ،ناوقتي مي شي. راستي رختا رو جمع كن ببر بزار تو اسبو دختر: باشه . بعد از چند دقيقه دختر: مامان دستمالت افتاد زمين مادر : گفتم اورزه نداري شانس بياري كه هرياله دستمالم نباشه . دختر: مامان ببخشيد ديگه تكرار نمي كنم مادر: چند بار ايشتبا مي كني از بس كه عنه مس هستي دختر: مامان برم بازي كنم مادر : نه بايد براي روزه كارا عصرانه ببري دختر: باشه مامان باشه . [ 89/03/18 ] [ 15:42 ] [ صدف ]
تاريكه َشوََ َچ ِمنْ ختينه َ ساكيتَ ِوَلتْ ِددِ َكشََ كا ختيمه راحت َليْ َليْ ، َليْ َليْ
نفسش گرمه دستنش نرمه َسريم دست آسا خاسته منه وا نَ نَ َبلَ ِدليم ِگلَ ِخردنْ جان ِبخسْ َليْ َليْ ، َليْ َليْ
روكولو موچيم جيمنده گوشيم َچميش خوا ِگته َپركيسته ميجهَ َليْ َليْ و َليْ َليْ
ويخته جانش خواي آدوَ خواوي َاي َبردَ َس ِسشْ ِنْ ِپرا ِلوَ ِبني وا َليْ َل ......
برگردان فارسی: شب تاریک است چشمها به خواب فرو رفته اند همه جا سكوت برقرار است در آغوش مادر آرام خوابيده ام لالايي لالايي
نفسش گرم است دستانش نرم است به سرم دست مي كشد آهسته بمن مي گويد فرزندمادر عزيز دلم كودكم بخواب لالايي لالايي
همانند گنجشك كوچكي هستم گوش بزنگ صدايش مانده ام چشمانش خواب آلود است مژه هايش مي لرزد لالايي لالايي
جسم خسته اش را خواب فرا مي گيرد خواب او را با خود می برد صدايي از او شنيده نمي شود بسختي زير لب زمزمه مي كند
لالايي لا......
[ 89/03/12 ] [ 10:24 ] [ صدف ]
دارداكو داري َمكو ، دار مرا ليو ورْ ليوي َدرم ﹶب موندﹶ ، موندﹶ ﹶهر يال آبﹸ ِژييَ يا َورزا آبﹸ َچي دوميكا مو ِپرا َچي سريكا شاخ َدرا ژييَ صبون شو چمن زار ، ﹶچرﹶ ﹶكرﹺ َعلفزار مغرب آ شو َن َن ﹶور َن َن ﹶچي ﹺشتي دوشو ، ﹺچرﹺنﹶ ﹶك كا ﹶدشو شتيش كا اوميَ نْ ﹶژنﹺ ، اومنينﹶ ماست سازهِِ ماستي ِنرَ َدَكر ِِ ، ِنر تكان تكان دﹶ ِنرَ كا دو ويكرﹺ ، َچي روعني آتار ِ روعني َبر َب بازار ، َاي آدَ َب دكون دار دكون دار َاي قوتْ آدَ ، ِتيكَ ي ني َبي دونَ دَ َن َن دونَ َدَكر ِ ، بني كاشْ آوْ ويكرﹺ دونَ وقتي يال آ بَ ، پر بي گ ِ بشْ َايْ كا بَ َات ِ وقتي سير آبيشْ يانكنْ وقتي ويختيشْ به سا بني كاش بخسْ ، ليوي مینی کا َدخسْ دْملَ از بوم ِت نَ َخشْ ، ِب ِچمنْ ِدليكا َدشْ
ترجمه فارس:
[ 89/02/09 ] [ 13:23 ] [ صدف ]
مسئله اشتغال در هر جامعه اي موضوعي است كه ارتباط مستقيم با معيشت مردم دارد و اين پديده تاثير بسزايي درارتقاء سطح مالي خانواده ها ، افزايش دانش فني و تجربه درميان افراد ، بالارفتن سطح آگاهي، افزايش توان كار گروهي و بسياري از امتيازات ديگر را باخود بهمراه دارد. اما آنچه كه حائز اهميت است آشنايي با قوانين و مقررات مربوط به اين بخش از فعاليت اجتماعي است كه متاسفانه در صورت عدم آگاهي مي تواند مسايل و مشكلات بسياري را شامل گردد . قوانين و مقررات تدوين شده در اين بخش مربوط به همه سطوح شغلي گرديده و همانند ساير قوانين جاري در كشور براي همگان يكسان است . بهره گيري از اين قوانين از طرف صاحبان مشاغل (كارفرمايان ) و يا شاغلين ( پرسنل) امري اجباري و لازم الاجراست.
ادامه مطلب [ 89/01/30 ] [ 11:32 ] [ صدف ]
دوستان عزيز در اولين روزهاي سال جديد كه اميدوارم سالي توام با سلامت و سعادت براي شما عزيزان باشد بر خود دانستم تا به پديده اي از رفتار اجتماعي نامناسب كه در حال شيوع بيشتري است اشاره كنم شايد بتوانيم به كمك هم به اصلاح اين الگوي رفتاري نامناسب اقدام نماييم. در جمع دوستانه اي فردي را با عنوان مهندس ... مورد خطاب قراردادند، آقاي مهندس وقتي از جا بلند شد، گفت: عزيزان، من مهندس نيستم ، دوستي ديگر گفت: مگر اين همه دانشگاه نرفته اي ؟ كسب علم نكرده اي؟ گفت : چرا اما صرفا تمام دانشم تئوريست و تا تجربه عملي كسب نكنم صرفا يك شاگرد بوده ام , ادامه داد مهندس يعني برخورداري فردي از تجربه و دانش نظري و عملي و همچنين داراي مهارت فني بهمراه بسياري از خلاقيت هاي ديگر و من هنوز خود را در آن جايگاه نمي بينم( بسيار سفر بايد تا پخته شود خامي )، ممنون مي شوم فعلا “ من را به نام و فاميل خودم صدا كنيد. بزرگواري , نكته سنجي , فهيم و توانا بودن اين دوست گرامي نه تنها از ارزش ايشان كم نكرد بلكه آگاهان را به فكر فرو برد و براي لقب گرايان حاضر در جمع كمي ناخوشايند بود. اما آنچه كه قشر ناآگاه جامعه آن را مي پسندند پيمودن ره صدساله در يك شب است . همه انسانها از اينكه سايرين آنان را مورد تعريف و تمجيد قرار دهند و يا به نوعي آنها را خوب و مثبت ببينند خوشحال مي شوند و اينكه بعضي از مواقع اين پديده با ارزش هاي واقعي فرد مطابقت ندارد و ناهمگونيهايي را براي افرادي كه بنوعي داراي شخصيت ارزنده اي هستند و در واقع كاركشته و استاد كارند بوجود مي آورد. براي بيان اخبار و اطلاعات در رسانه ها مقوله اي بنام ضد تبليغ يا ضد خبروجود دارد كه گاها عليرغم تمامي سعي و كوششي كه براي مثبت انگاري اخبارو يا داده هاي رسانه اي انجام مي گيرد دقيقا بازتاب معكوس را در جامعه در بر مي گيرد و اين امردرتبليغ هاي تجاري نيز بسيار مشهود است . در يك جشنواره موسيقي محلي( نی نوازی ) براي شناساندن اين هنر ديرپاي تالشي كه در گذشته و حال ارتباطي مستقيم با فرهنگ تالش زمينمان داشته و همچنين خاطرات زيبايي را براي جوانان آن زمان و از ديدي ديگر موجبات تفريح و سرگرمي و بيان احساسات و حالات دروني نوازندگان آن بهمراه داشته ,جمعي از دوستان و علاقمندان حضور داشتند كه در ميان آنان مي توان به چند نفر از هنرآموزان اين حرفه نيز اشاره كرد و سايرين كه صرفا با توجه به علاقه فردي و بدون داشتن دانش آكادميك و بصورت تجربي كه شايان ذكر است برخي از آنها بسيار هم زيبا هنرشان را ارائه دادند حضور داشتند . در زمان معرفي هر كدام از اين عزيزان براي اجراي هنرشان مجري برنامه آنان را با عنوان استاد فرا مي خواند كه بعضا جايگاهي مناسبي را براي شركت كننده فراهم نمي ساخت و موجب تعجب تماشاچيان مي شد كه در اينجا به مسئله ضد تبليغ مجددا اشاره مي كنم در آن روز همه شركت كنندگان استاد بودند و هنرمند واقعي با سايرين هيچ فرقي نداشت . نكته اينجاست كه: اگر كسي يك شبه استاد ، شاعر، نقاش، نويسنده مي شود پس چرا اين همه كسب تحصيل و علم ؟ اگر تعارفات و بيان مبالغه آميز و واهي گرايي ارزشمند است پس ارزش هاي واقعي انساني چه کسانی هستند؟ اگر انساني عامي در جمع عظيم فرهيخته همانند سايرين فرهيخته معرفي مي شود پس قشر تحصيل كرده در کدام رده بندی قرار دارند؟ اگر كذب پروري اين همه رواج دارد پس فرزندانمان چگونه به ارزشهاي واقعي پي برده و به دنبال كسب علم و تجربه بروند ؟ اگر بكارگيري القاب آنقدر سهل است كه هر كس را براحتي لقب دهند پس جايگاه ترقي براي كسب معلومات چه اندازه می تواند مفید باشد؟ دوستان واقع نگري ،بيان حقايق ، حفظ ارزشها ،كمك به ارتقا توان علمي در هر حرفه ،ارج نهادن به پيشكسوتان و انتقال تجربيات ارزنده و ايجاد روحيه كسب دانش واقعي بدور از تعارفات غير واقعي در ارتباطاتمان موجب مي گردد كه در آينده اي نه چندان دور از حضور فرهيختگاني واقعي بهره مند شويم . به اميد آنكه اين الگوي رفتاري در جامعه ما ترك گردد و جوانان ما به بهره گيري از حضور انديشمندان تالشمان جايگاه واقعي خود راه پيدا كنند. [ 89/01/18 ] [ 14:37 ] [ صدف ]
آیین چهارشنبه سوری در شهرمان تالش مثل اکثر شهرهای دیگر جزء کهن ترین آیینها بحساب می آید خانواده های تالشی در هنگام عصر روز سه شنبه با جمع آوری کلش ( ساقه برنج دسته بندی شده ) و یا هیزم و شاخه های خشک درختان در گوشه ای از حیاط منازل و روشن کردن آن این مراسم را جشن می گیرند در هنگام پریدن از روی آتش با خواندن اشعاری از قبیل زردی من از تو و سرخی تو از من بر این باورند که از روی تمامی غمها و غصه ها می پرند و ناراحتیهایشان را به آتش می سپارند و سرخی و هیجان را از آتش می گیرند و دور آتش جمع شده و آنشب را نیکو می دارند و با خوردن شیرینی محلی و نقل و آجیل در کنار خانواده ایام خوبی را برای خود رقم می زنند . چهارشنبه سوری مبارک
[ 88/12/25 ] [ 14:47 ] [ صدف ]
هر ساله گزارشها و خبرهاي متفاوتي را از فرارسيدن بهار زود هنگام و به گل نشستن درختان از اطراف و شهرهاي متفاوت شنيده مي شود آنچه كه غير قابل انكار است برخورداري از زمستاني نچندان سرد و هوايي تقريبا متناسب براي دگرگوني طبيعت عامل اصلي اين پديده مي گردد . مهمترين عاملي كه در تشديد اين روند نقش دارد دست داشتن انسانها در تخريب و گرم شدن زمين است . نمايندگان و حاميان محيط زيست با گردهمايي و نشستهاي جهاني براي حل اين مشكل جلسات فراواني تشكيل مي دهند و دلسوزان اين كره خاكي سعي در برگزاري تجمعات و يا تبليغات وسيع و برگزاري نمايشگاهها با ارايه راهكارها و شيوه هاي نوين براي مبارزه و جلوگيري از هرچه سريعتر گرم شدن زمين براي اطلاع رساني به عموم تلاش مي كنند تا به همگان گفته شود كه با زمين بيشتر از اين جفا چرا ؟ اما آنچه كه در مقام عمل برمي آيد چيزي كاملا متفاوت است و ظاهرا“ تمامي اين دور هم نشينيها چيزي جز يك عكس العمل براي رعايت از طرف گروهي خاص نيست در فرداي آن روز قرار نيست هيچ عاملي به فكر اين باشد كه به زمين آسيب نرساند . در بسياري از كشورها اين اضطراب و نگرانيها با توجه به ميزان آگاهي مردم و اطلاع رساني مسئولين با پيگيريهاي مكرر موجب آن گرديده كه تا حدودي پاره اي از مسايل حتي در محدوده شهروندي رعايت گردد . آنچه كه در كشورمان ناديده گرفته مي شود رعايت اين موارد از ديدگاه فردي و عموميست و اين امر باعث گرديده كه طبيعت نيز با قهر خود چهره اي ديگر به ما بنماياند. ساليان گذشته ، زمستانهاي بسيار پر برف و باراني را سپري كرده ايم و در چند سال اخير اين مسئله بسيار كمرنگ شده بطوريكه بارش برف حتي براي چند دقيقه اي هم ما را خوشحال مي كند. دماي زمين باندازه اي بالاست كه بمحض فرود آمدن دانهاي برف در همان دقايق ابتدايي ذوب شده و اثري از آن بجاي نمي ماند . اين پديده امري بسيار خطرناك و مضر است كه بايد بيشتر به آن توجه كرد . اكنون اين موضوع فراگير شده و جهانيست و در كشور ما هم صرفا شامل يك استان و يا منطقه خاصي نيست و كم كم به ساير مناطق سرد سير كه بدور از ذهن است نيز سرايت كرده است . در شهرمان تالش نيز اين امر كم و بيش قابل لمس است و بهاري تقريبا زود رس را بهمراه داريم هرچند كه بهاري بودن هوا و طراوت و شكوفايي طبيعت براي همگان شادماني بهمراه دارد اما اگر در زمان مقرر خود نباشد موجب نگراني خواهد بود و شكوفه دادن درختان در نيمه اول بهمن ماه امسال چيزي را كه عينا شاهد آن بوده ايم و گل دادن درختان گوجه سبز و به بار نشستن كم و بيش اين محصول آن هم بصورت ناقص انسان را بجاي شادماني متاثرمي سازد و امكان بازگشت سرماي مجدد زمستاني درختان را تحت تاثير قرار داده و سرمازدگي موجب ريزش محصول آنها مي گردد . به دلیل تغییرات آب و هوایی گسترده در سالهای اخیر بروز چنين خسارات بیولوژیک و غیر بیولوژیک محصولات به گونه ای نمايان بود كه ممكن است بدليل تغييرات دما شاهد از دست دادن بسياري از محصولات و ميوهاي ديگر هم باشيم . ضمن آنكه با فرارسيدن فصل بهار امكان شكوفه گذاري مجدد براي درختان وجود ندارد و عملا اين تغييرات موجب اثر گذاري بسيار منفي در چرخه طبيعت را امكان مي سازد. [ 88/12/11 ] [ 15:13 ] [ صدف ]
|
درباره وبلاگ  به جهان از آن دیدگاه می نگرم که وفور و برکت بی حد و مرز را می بینم و این همان نگرشی است که نعمت بی حساب جهان را در پیش چشمانم می گشاید. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
